‘More than 60% of India’s rich feud over inheritance’

Source :Press Trust of India:Dubai:: Wed Nov 16 2011, 00:32 hrs


Forty per cent of the globe’s wealthy population has direct experience of their family fortune leading to disputes, but the percentage is even higher in India, where 61 per cent of the rich have seen relationships deteriorate into feuds over money, according to a new report.


In contrast, 53 per cent of respondents in Singapore, 51 per cent in Hong Kong and 51 per cent in Monaco have experienced family tension as a result of wealth, as against just 11 per cent in Qatar.


The Barclays Wealth Insights report also reveals that 35 per cent of global high net worth individuals do not trust their children or step-children to protect their inheritance.


“When it comes to passing on wealth, 35 per cent of global high net worth individuals do not trust their children or step-children to protect their inheritance,” the report says.


The Barclays Wealth Insights report, titled, ‘The Transfer of Trust: Wealth and Succession in a Changing World’, was released here on Monday. It is based on a global survey of more than 2,000 high net worth individuals.


Globally, developed countries display higher levels of uncertainty when it comes to trusting their children and stepchildren to look after their wealth.


Respondents in the Middle East (78 per cent), Africa (77 per cent) and Latin America (75 per cent) show high levels of trust in their children and step-children when it comes to money management and protecting their inheritance when compared to Australia (59 per cent), North America (61 per cent) and Europe (62 per cent), the report said.

Gold at all-time high of Rs 29,295

Source :PTI | Nov 15, 2011, 12.01AM IST


NEW DELHI: Gold touched a new all-time high level on Monday by rising Rs 30 to Rs 29,295 per 10 grams, driven by sustained buying by stockists and jewellers to meet the demand for the ongoing marriage season, amid a firming global trend. 

Silver followed suit and gained Rs 150 to Rs 58,000 per kg on increased offtake by industrial units and jewellery makers. Trading sentiments bolstered on heavy purchases by stockists and retailers for the ongoing marriage season and investor shifting their funds from weakening stocks to rising bullion. The uptrend further supported by firming global trend after gold advance as a decline in the dollar after the appointment of new governments in Greece and Italy boosted demand for the metal as an alternative asset. 

Gold in global markets, which normally set price trend on the domestic front, gained 0.4% to $1,796.27 an ounce in Singapore. 


On the domestic front, gold of 99.9 and 99.5% purity added another Rs 30 each to Rs 29,295 and Rs 29,155 per 10 grams, respectively, a level never seen before. 

In line with a general firming trend, silver ready rose by Rs 150 to Rs 58,000 per kg and weekly-based delivery by Rs 245 to Rs 57,995 per kg. Silver coins met with resistance at existing higher level and lost Rs 2,000 to Rs 65,000 for buying and Rs 66,000 for selling of 100 pieces. 

Manisha Girotra quits Swiss major UBS

Source :TNN | Nov 10, 2011, 01.45AM IST

MUMBAI: Manisha Girotra, the glamorous face of many merger and acquisition deals, is leaving Swiss banking giant UBS AG where she was the chairperson and managing director of the India unit

. Aashish Kamat will replace Girotra, who is parting ways with UBS by mutual consent. Her exit comes at a bad time for Switzerland's largest bank, which has struggled with the impact of the US subprime crisis and a recently unearthed multi-billion dollar trading fraud. 

The 42-year-old Girotra's exit from UBS has been a subject of speculation in recent weeks, and it escalated last weekend when she did not turn up for a high-profile social event which was attended by corporate honchos and her banking peers. 

Sources said Girotra may be headed for an entrepreneurial role in the private wealth management or private equity industry. She is unlikely to join a competing firm. Girotra did not respond to phone calls on Wednesday night. 

Girotra boarded the Swiss bank in the late '90s and has been its face since then. She was involved with several big cross-border acquisitions when India Inc went hunting for overseas assets in recent years.

 She figured in some of the early privatization deals, including government's strategic disinvestment of petrochemicals firm IPCL and its subsequent merger with Reliance Industries. Girotra was also involved with Vodafone's acquisition of Hutchison Essar, United Spirits' buyout of Whyte & Mackay and Hindalco's deal to acquire Novellis. 

An alumnus of Delhi School of Economics, Girotra started her career with ANZ Grindlays in London and later worked with Barclays. 


UBS has been the biggest European casualty of the US subprime crisis which has seen the bank suffer cumulative pre-tax losses of around $65 billion in the last three years.


 The ongoing Eurozone crisis , trading fraud and the weak M&A activity have posed more challenges to the bank known for its mainstay investment banking unit. In August, UBS axed 3,500 jobs in a cost cutting move aimed at saving $2.5 billion annually. 


The softening on the deal making industry saw UBS facing a tough year in the Indian M&A and equity capital markets business, with several senior honchos leaving the firm in recent months.

Financial fraud: 26 get refund courtesy Ombudsman

     

 

Source :Express News Service:: Thu Nov 10 2011, 00:51 hrs

Chandigarh:

In the spate of cases of fraudulent ATM transactions and card cloning last year, most of the aggrieved clients in the tricity have got a full refund of their money by the respective bank, courtesy the Banking Ombudsman of the Reserve Bank of India.

Ombudsman (RBI Central Office Chandigarh) J Tashi, on Wednesday, said that in 26 cases, the banks had been directed to give the clients full refund of their money. He said that he is now processing cases of ATM frauds at Ambala, where the orders have been given in favour of the aggrieved clients.

The Ombudsman scheme has been in operation for four years at the Central Office in Chandigarh, covering UT, Punjab, Himachal Pradesh, and three districts of Haryana - Panchkula, Yamunanagar and Ambala.

 During this period, almost 100 per cent of the complaints each year were resolved by the Ombudsman by facilitating a mutual settlement between the bank and the aggrieved customer.

Statistics reveal that senior citizens are increasingly making the best use of the grievance redressal system of the Banking Ombudsman. 

The highest complaints received by the Ombudsman for north India pertain to pension disputes.

From 2009-10 to 2010-11 (Ending June 30 2011), there has been a whopping 82 per cent rise in cases filed by retired persons regarding pension disputes against banks. 

Most of these complaints regarding payment of pension in a time-bound manner, and for expeditious release of amounts in the deceased depositors' accounts for use of spouse. During the same period, there has been an increase of 35 per cent in complaints pertaining to deposits.

Most complaints to the Ombudsman about 'Deposits' pertain to refund of wrongly-deducted TDS (tax deduction at source), payment of interest on overdue deposits, refund of charges deducted without notice, fraudulently transferred amount because of poor internal controls in net banking, and fraudulent encashment of pilfered cheques.

Regarding credit cards, the Ombudsman has settled several cases regarding settlement of old dues, charges levied without notice, furnishing of 'No Dues Certificate' and rectification of wrong entry in CIBIL (Credit Information Bureau of India Ltd) records. 

The Ombudsman said that there are now several cases in which the name of clients is wrongly entered in the defaulters' list of CIBIL. As a result, these clients cannot avail loans or get new credit cards.

The low penetration of the complete network of banking services in Himachal Pradesh and lack of awareness among clients is evident from the fact that only 6.7 complaints received last year were from Himachal Pradesh.

தினமணிதலையங்கம்: திக்குத் தெரியாமல்...

Source :தினமணி:28 Oct 2011

First Published : 28 Oct 2011 01:36:28 AM IST
Last Updated : 28 Oct 2011 04:34:07 AM IST

ரெப்போ விகிதத்தை நமது ரிசர்வ் வங்கி

 இப்போது 13-வது முறையாகக் கூட்டியிருக்கிறது.
 ரிசர்வ் வங்கிக்கு கடந்த 12 முறை அதிகரிப்பாலும்
 கட்டுக்குள் கொண்டுவர முடியாத விலைவாசி 13-வது 
முறையாக ரெப்போ விகிதத்தை அதிகரிப்பதன் மூலம்
 கட்டுக்குள் வந்து விடும் என்கிற நம்பிக்கையா இல்
லை கஜினி முகம்மது, ராபர்ட் ப்ரூஸ் பாணியில்
 மீண்டும் மீண்டும் முயற்சித்தால் பயனளித்துவிடாதா
 என்கிற நப்பாசையா என்று தெரியவில்லை.

விலைவாசி ஜுரவேகத்தில் ஏறிக்கொண்டிருப்ப
 ரிசர்வ் வங்கியும் சரி, மத்திய நிதி அமைச்சகமும்
 சரி வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்க
 வேண்டும் என்றும் சொல்லவில்லை.
அதற்காக, பயனளிக்காத முடிவுகளை மீண்டும் 
மீண்டும் செய்து பார்ப்பது அசட்டுத்தனம்
 என்பதைச் சுட்டிக்காட்டாமலும் இருக்க முடியவில்லை

.

சமீபகாலமாக, சிறு சேமிப்பில் மிகப்பெரிய சரிவு
 ஏற்பட்டிருக்கிறது. வங்கி டெபாசிட்டுகளில்
 வாடிக்கையாளர்கள் செலுத்தும்
ஆர்வத்தை சிறு சேமிப்பில் காட்டுவதில்லை
 என்பது தெரிகிறது. சிறு சேமிப்புதாரர்களுக்கு 
அதிக வட்டி விகிதம் தரும் அதேவேளையில், 
அவர்களுக்கு நியாயமாகத் தரப்பட வேண்டிய 
சேவைகள் அனைத்துக்குமே வங்கிகள் கட்டணம்
 வசூலிக்கத் தொடங்கி விட்டன. வங்கிகளில்
 சிறு சேமிப்பு வைத்துக்கொள்வது போன்று
 எரிச்சலூட்டும் செயல் வேறு எதுவுமே இருக்
 முடியாது என்பதுதான் சாமானியனின் எதார்த்த 
அனுபவம். இந்த நிலையில் சிறுசேமிப்புக்கான
 வட்டி விகிதத்தைப் பெயருக்கு உயர்த்துவதால்
 எதுவும் பெரிதாக நிகழ்ந்துவிடாது.

பிரதமரும் சரி, நிதியமைச்சரும் சரி விலைவாசி 
உயர்வுக்கான காரணமாகக் கருதும் காரணிகள்
 நியாயமானவையாகத் தெரியவில்லை. மக்களின்
 வாழ்க்கைத் தரமும் வாங்கும் சக்தியும்
 உயர்ந்திருப்பதால், அவர்கள் சத்துள்ள
 உணவு முறைக்கு மாறியிருப்பதாகவும், 


அதற்குத் தகுந்தாற்போல உற்பத்திப் பெருக்கம் 
இல்லாமல் இருப்பதும்தான் விலைவாசி 
உயர்வுக்குக் காரணம் என்பது பிரதமரின்
 கருத்து. நிதியமைச்சரும் இதையேதான் வேறு
 வார்த்தைகளில் கூறி வருகிறார்.

உணவுப் பொருள்களானாலும், ஏனைய 
தொழிற்சாலைத் தயாரிப்புப் பொருள்களானாலும்
 தட்டுப்பாடு எதுவும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. 
உணவு உற்பத்தியில் இதுவரை இல்லாத 
அளவுக்குச் சாதனை புரிந்திருக்கிறோம் என்பதுதான்
 உண்மை. அரசின் உணவுக் கிடங்குகள் நிரம்பி வழிகின்றன.
 கிடங்குகளில் தேங்கி வீணாகிவிடாதபடி
 உணவுப் பண்டங்களை விநியோகிக்க 
உச்ச நீதிமன்றம் கூறும் அளவுக்கு உற்பத்தி இருக்கிறது.
 ஆனாலும், அரிசி, கோதுமை, பருப்பு தானியங்களின்
 விலை அதிகரித்துக் கொண்டே இருக்கிறதே 
தவிர குறையக் காணோம்.

சரி, காய்கறிகள், பழங்கள், மீன், முட்டை,
 இறைச்சி என்று எடுத்துக் கொண்டாலும்,
 தட்டுப்பாடு ஏற்படுவதற்கு மூலகாரணம்
 உற்பத்திக் குறைவும், மக்களின் அதிகரித்த
தேவையும்தான் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை.
 பதப்படுத்தி வைப்பதற்கான வசதி பரவலாக இல்லாத
 நிலையில், செயற்கையாக இந்தப் பொருள்களின்
 விலைகளை அதிகரித்துவிட முடியாது என்கிற நிலையிலும்
 தொடர்ந்து விலை ஏறிக்கொண்டே போகிறது என்று சொன்னா
 இடையில் ஏதோ தவறு நடக்கிறது என்பதும் அதைக்
 கண்டுபிடித்துக் கட்டுப்படுத்த அரசுக்குத் தெரியவில்லை 
அல்லது தெரிந்தே தவறுக்கு நமது நிர்வாகம்
 துணை போகிறது என்பதும்தான் காரணங்களாக 
இருக்க முடியும்.

மக்களின் வாங்கும் சக்தி அதிகரித்திருக்கிறது என்பது உண்மை.
 இதற்கு இரண்டு காரணங்கள். நகர்ப்புறங்களில் கூலி அல்லது
 சம்பளம் கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறது. 
அதேநேரத்தில், கிராமப்புறங்களில் உற்பத்தி அதிகரிப்பால் 
வாங்கும் சக்தி அதிகரிக்காமல், மகாத்மா காந்தி தேசிய
 கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உறுதித்திட்டத்தின் காரணமாகப்
 பணப்புழக்கம் அதிகரித்து வாங்கும் சக்தி அதிகரித்திருக்கிறது.

பொதுத்துறையில் தொழில் நிறுவனங்களை அமைப்பது,
 சாலைகள் அமைப்பது, அணைகள், மின் நிலையங்கள் 
ஏற்படுத்துவது, ஏன் வீடுகள் அலுவலகங்கள் கட்டுவது என்று
 அரசின் பணம் முதலீடு செய்யப்பட்டு, அதன் பயனாக
 வேலைவாய்ப்பு அளிக்கப்படும்போது, பணப்புழக்கமும்
 ஏற்படும், உருப்படியான முதலீடாகவும் அந்த 
வரிப்பணம் பயன்படுத்தப்படும்.

கிராமப்புற வேலைவாய்ப்பு உறுதித் திட்டம் என்கிற பெயரில், 
ஆக்கபூர்வப் பயன் இல்லாமல் மக்கள் வரிப்பணம் 
விநியோகம் செய்யப்படுவதால் ஏற்பட்டிருக்கும் செயற்கையான
 வாங்கும் சக்தி, விலைவாசி உயர்வுக்கு முக்கிய காரணி
 என்பதைப் பிரதமரும், நிதியமைச்சகமும் சொல்லத் 
தயங்குகிறார்கள். பல்லாயிரம் கோடி ரூபாய் அரசால்
புழக்கத்தில் விடப்படும்போது பணவீக்கம் ஏற்பட்டு
 விலைவாசி அதிகரிக்கும் என்கிற அரிச்சுவடிப் பொருளாதாரப்
 பாடத்தை பொருளாதார நிபுணர்களான பிரதமரும், நிதியமைச்சரும்,
 ரிசர்வ் வங்கி கவர்னரும் படிக்கத் தவறிவிட்டிருக்கிறார்கள்.

ரிசர்வ் வங்கியின் அறிக்கையை ஊன்றிக் கவனித்தால் 
இன்னொரு உண்மையும் வெளிப்படுகிறது. அதாவது, விலைவாசி
 உயர்வு நகர்ப்புறங்களைவிட கிராமப்புறங்களில்தான் அதிகம்
 என்பதுதான் அது. ரெப்போ விகிதத்தை 
அதிகரிப்பதாலும், சிறுசேமிப்புக்கான வட்டி விகிதத்தை
 உயர்த்துவதாலும் விலைவாசி உயர்வு எப்படிக் கட்டுக்குள்
 வரும் என்பது நமக்குப் புரியவில்லை.

ஒருபுறம் விலைவாசி உயர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இன்னொருபுறம்
 அரசின் வரவு செலவில் பற்றாக்குறை அதிகரித்து
 வருகிறது. போதாக்குறைக்கு, முதலீடுகளில் சுணக்கம்
 ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்த லட்சணத்தில், அடுத்த ஆண்டு நடைபெற
 உள்ள உத்தரப் பிரதேசத் தேர்தலை மனதில் வைத்துக்
கொண்டு கோதுமைக்கும் கடுகுக்கும் குறைந்தபட்ச ஆதார
 விலையைக் கணிசமாக அதிகரித்திருக்கிறார்கள். 
நூறு நாள் வேலைத்திட்டத்தை 200 நாள் வேலை உறுதித் 
திட்டமாக அறிவிக்க இருக்கிறார்கள்

 இதையெல்லாம் செய்துவிட்டு விலைவாசி குறைந்துவிடும்
 என்றும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

 ஒரு குருட்டு மல்யுத்த வீரன் மறைந்து கொண்டிருக்கும் 
எதிரியுடன் இருட்டில் குத்துச்சண்டை போட்டால் எப்படி இருக்கும்?
 நமது மத்திய அரசும், ரிசர்வ் வங்கியும் விலைவாசியைக் 
கட்டுப்படுத்த எடுக்கும் நடவடிக்கைகள் அப்படித்தான் இருக்கின்றன.

Bill Clinton’s new book, Back to Work,

Source : BS :Wednesday, Nov 16, 2011

A prescription for America's future
Michiko Kakutani /  November 14, 2011, 0:20 IST

Bill Clinton’s new book, Back to Work, is really several books in one slender volume. It’s a lucid one-man rebuttal of the Tea Party’s anti-government agenda. A series of shrewd talking points for Democrats trying to hold on to the White House and battling for control of Congress in the midst of a sour economy and growing voter discontent. A self-serving reminder of the prosperity the country enjoyed during Mr Clinton’s tenure in the White House, meant to burnish his legacy. And a practical set of proposals – some borrowed and some new, some innovative and some highly sketchy – for restoring economic growth and creating jobs.


The book shows the former president in two familiar modes: freewheeling policy wonk and genial retail politician.


At a time when anti-government ranting dominates the Republican debates and the Democrats often seem on the defensive, Mr Clinton serves up a succinct common-sense argument for why America needs a strong national government, why both spending cuts and increased tax revenues are necessary for addressing the debt problem, and why that debt problem “can’t be solved unless the economy starts growing again”.
Although Mr Clinton questions the Obama administration’s embrace of nuclear-power loan guarantees, the bulk of this book underscores how closely aligned Mr Clinton is with President Obama on many policy issues.


At the same time, the book has a passive-aggressive subtext, which suggests that Mr Clinton has stepped into a gap – has gone “back to work” – to sell Obama policies that have not been persuasively sold to the American people.


What sort of authority does Mr Clinton bring to writing this book? His admirers will argue that he is the ideal author for a book about fixing the economy, and will point to his record as president — reducing the federal deficit, overhauling welfare, blunting his party’s reputation for profligate spending and presiding over the longest economic expansion on record with falling unemployment, rising incomes and improved competitiveness on the world stage.


But critics will say that the deregulatory policies promoted by Mr Clinton’s administration contributed to conditions that led to the Wall Street meltdown of 2008 and the subsequent recession. Of his signing of the Gramm-Leach-Bliley Act repealing part of the Depression-era Glass-Steagall Act that prohibited commercial banks from engaging in the investment business, he argues that it is not self-evident that “the mortgage crisis was hastened and enlarged by the end of the division between commercial and investment banks”. On the matter of failing effectively to regulate financial derivatives, Mr Clinton writes, “I can be fairly criticised for not making a bigger public issue out of the need to regulate,” but “couldn’t have done anything about it, because the Republican Congress was hostile to all regulations, going so far as to threaten to leave the SEC with no budget because the commissioner, Arthur Levitt, was vigilant in doing his job.”


As reporters have frequently pointed out, Mr Clinton has always been an omnivorous reader of books, journalism, academic and governmental studies, and adept at drawing useful connections among highly disparate subjects. His prescriptions or creating jobs and addressing the debt problem reflect those habits, while hewing to a basically centrist outlook.


Mr Clinton lays out various ideas for increasing bank lending and corporate investment, unwinding the mortgage mess and amending tax laws to give corporations incentives to bring more money back to the US.


Some of his proposals simply ratify initiatives advanced by the Obama administration, including payroll tax cuts, infrastructure investment and student loan programs. Some – regarding, say, Social Security – are little more than assessments of recommendations made by the bipartisan Simpson-Bowles debt commission.


As for his more original-sounding ideas, a handful may seem intriguing on paper but are vague and not so easily achieved: for instance, “export more services,” or emulate Germany by concentrating “on high-end manufacturing and getting smaller companies into exports”.


Mr Clinton makes it perfectly clear that some of the ideas he has thrown out in these pages are hastily jotted down thoughts that require further investigation.


In the end this book seems meant less as a detailed blueprint for job creation than a catalyst for getting people to focus on the serious issues facing the US and the necessity of doing so right away. Reviewing the alarming and by now familiar statistics that show America falling behind in high school and college graduation rates, science and math scores and income mobility, Mr Clinton writes that “the troubling thing about all these rankings” is “not what they say about where we are but what they reveal about where we’re going.” He adds, “We simply are not doing what we have to do to stay ahead of the competition for good jobs, new businesses, and breakthrough innovations.”


Not facing up to such inconvenient facts, Mr Clinton notes, is part of the problem. Or, “As my daughter and her friends used to say when they were younger, ‘Denial is not just a river in Egypt.’ ”


BACK TO WORK


Why we need smart


government for a strong economy


Bill Clinton


Alfred A Knopf


196 pages; $23.95


©2011 The New YorkTimes News Service

Banks need partners to reach the 'last mile'

Source : BS :Wednesday, Nov 16, 2011




Indian banks need to partner microfinance companies and other non-banking institutions to expand the reach of financial services in unbanked and under-banked areas.


Industry players said banks must form partnerships with micro-lenders and business correspondents as their current cost structures often prevent them from offering services to the poor masses not only in rural centres but also in urban towns and metropolitan cities.

“In Bangalore, in the shadow of the formal banking system, right at the heart of the city, if I can walk you down a stretch of 500 metres by 100 metres, there will be hundreds of micro enterprises, which never get access to the formal banking system,” Ramesh Ramanathan, chairman of Janalakshmi Financial Services, a Bangalore-based urban microfinance institution, said.
The purpose of financial inclusion is not served by merely opening bank accounts, and urban poor and rural masses should also have access to other financial products like insurance and mutual funds.


“Why should they have perched access to only one product...There is no question that we as the last mile players need to connect with banks. But they also needs to connect with us, not just for opening bank accounts but also for (offering) other services,” Ramanathan said.


Bankers stressed the need to develop a hybrid model where banks' services will be supported by business correspondents and micro-lenders. “There is a huge mass of people without the basic banking facilities. Banks alone cannot meet these needs,” Hemant Contractor, managing director of the international banking group of State Bank of India (SBI) said.


According to Rana Kapoor, founder, managing director and chief executive officer of YES Bank, traditionally banks have depended on brick and mortar branch models to provide banking services to its customers. Hence, it is difficult for banks to replace micro-lenders, especially in remote locations, as it was not cost effective.


“We have to build very low-cost structures. Leaders need to concentrate on improving efficiency...We need to focus on systems, processes, technology and cutting cost to reach the last mile,” he said.


Industry players, however, said for-profit organisations were needed to pursue the development agenda despite the recent crisis in the microfinance sector in Andhra Pradesh, where micro-lenders were accused of charging high rates and using coercive methods to recover funds from poor borrowers.


“Much of the damage in the microfinance sector is self-inflicted by some of us. (But) you cannot get scale without a for-profit organisation. I cannot put the social baggage of my personal agenda on to investors. I have to give them a fair return,” Ramanathan said.


Kapoor said microfinance institutions will need support from banks; otherwise, they will not be able to survive on their own.


Contractor said banks have to be innovative not only in manufacturing financial products but also in their service offerings, and this was critical for growth to be inclusive.


Bankers said it is a misconception that innovation led to a crisis in the global financial system.


“What happened in 2008 was the lack of transparency and faulty regulations around those products, which allowed an over-concentration of risk. And it was more the lack of transparency than the innovation itself," Rich Ricci, co-chief executive of Barclays Capital, United Kingdom, said.


Kapoor said there was a need to strengthen the regulatory inspection on innovative financial products.


“We have to appreciate innovation itself is not negative. What is undermined and is somewhere below the radar is grading the role of inspectors. You can have great regulations, great compliance and all that big-picture stuff but you also need knowledgeable skill sets and inspectors who understand the nuances of banks' architecture,” he said.